Ποίηση

• Απόπειρες φωτός, Δωδεκάτη ώρα 1966
• Σχήματα απουσίας, Αρίων 1973
• Μεταμορφώσεις, Αθήνα 1974
• Τύποι ήλων, Εγνατία-Τραμ, Θεσσαλονίκη 1978
• Λεκτικά τοπία, Καστανιώτης 1983
• Σαν τον τυφλό μπροστά στον καθρέφτη, Υάκινθος 1986
• Εσωτικά τοπία, Νεφέλη 1991
• Ο ακίνητος δρομέας, Νεφέλη 1996
• Ιδεογράμματα, Τα τραμάκια 1997
• Τότε που η σιωπή τραγούδησε και άλλα ασήμαντα περιστατικά, Νεφέλη 2000

Πεζογραφία

• Ιστορίες μιας παλιάς εποχής που δεν ήρθε ακόμα (Αφηγήματα), Αιγόκερως 1981
• Ο αφανής θρίαμβος της ομορφιάς (Αφηγήματα), Πατάκης 1995
• Τα τρία μαγικά παραμύθια, Πατάκης 1997
• Στο υπόγειο, Νεφέλη 2004

Μεταφράσεις

• Οκτάβιο Παζ, Ποιήματα, Σπηλιώτης 1981
• Ράσελ Έντσον, Όταν το ταβάνι κλαίει, Αιγόκερως 1986
• Ρομπέρτο Χουαρόθ, Κατακόρυφη ποίηση, Τα τραμάκια 1997
• Τζέιν Όστεν, Περηφάνια και προκατάληψη, Πατάκης 1997
• Henri Michaux, Με το αγκίστρι στην καρδιά, 2003

Μεταφράσεις έργων του σε ξένες γλώσσες

• Σχήματα απουσίας Μτφρ. στα ολλανδικά και στα αγγλικά, M. Blijstra και M. Muntz (Δίγλωσση έκδοση) Εκδ. TOR, Άμστερνταμ 1971, ISBN 90-70055-010
• Μεταμορφώσεις και άλλα ποιήματα, Μτφρ στα ολλανδικά, M. Blijstra. Εκδ. DE BEUK, Άμστερνταμ 1976

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

• (2010) Ό,τι περιγράφω με περιγράφει, Γαβριηλίδης
• (2009) Το μήνυμα και άλλες δύο φάρσες, Κίχλη
• (2008) Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες, Κίχλη
• (2007) Περί αγγέλων και δαιμόνων, Γαβριηλίδης
• (2006) Η φωνή της σιωπής, Νεφέλη
• (2006) Όντα και μη όντα, Γαβριηλίδης

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

• (2011) Παίγνια, Futura
• (2010) Σάββατο, Μαυρομιχάλη 18, Γαβριηλίδης
• (2007) Μέρες ποίησης, Γαβριηλίδης
• (1998) Μικρή ζωολογία, Εκδόσεις Πατάκη
• (1997) Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο, Κέδρος

Μεταφράσεις

• (2014) Nicanor Parra, Ποιήματα επείγουσας ανάγκης, Γαβριηλίδης
• (2007) Συλλογικό έργο, Ξένη ποίηση του 20ού αιώνα, Ελληνικά Γράμματα
• (2003) Henri Michaux,  Με το αγκίστρι στην καρδιά, Γαβριηλίδης
• (1997) Jane Austen, Περηφάνια και προκατάληψη, Εκδόσεις Πατάκη
• (1985) Russell Edson, Όταν το ταβάνι κλαίει, Αιγόκερως

• Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2009

Τα έπιπλα

Κατέβηκα στο υπόγειο, μια εξαρθρωμένη πολυθρόνα για ν' αφήσω, με την προοπτική, βεβαίως, να τη θεραπεύσω κάποτε. Αυτό, τουλάχιστον, λέω στον εαυτό μου, κάθε φορά που κατεβάζω στο υπόγειο νοσούντα έπιπλα. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα ξεχνώ εκεί ή, μάλλον, κάνω ότι τα ξεχνώ, γιατί δεν θέλω μες στο σπίτι να τα βλέπω. Μισώ τα στρεβλωμένα μέλη τους, τ' αρθριτικά τους πόδια, τη θλιβερή, φθαρμένη παρουσία τους. Μισώ τη φλυαρία τους, επίσης, την αρρωστημένη γκρίνια τους, τα γερασμένα έπιπλα τρίζουν αδιάκοπα, κι είναι κι εκείνο το μονότονο, ξεκούρδιστο βιολί του σαρακιού που, μέρα-νύχτα, τρώει τα νεύρα τους και τα δικά μου... Γιατί, λοιπόν, δεν τα πετώ ή δεν τα καίω, γιατί τ' αποθηκεύω στο υπόγειο που έχει καταντήσει πλέον γηροκομείο επίπλων;