ΖΟΥΡΓΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ


ΖΟΥΡΓΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ

Ο Ισίδωρος Ζουργός είναι Έλληνας συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964. Σπούδασε Παιδαγωγικά και υπηρετεί στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως δάσκαλος. Έχει δύο παιδιά και σήμερα εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με διάφορα περιοδικά δημοσιεύοντας ποίηση και πεζογραφία, καθώς και βιβλιογραφικά κριτικά σημειώματα. Έχει επίσης ασχοληθεί με θέματα διδασκαλίας της λογοτεχνίας στο δημοτικό σχολείο και ιστορίας της εκπαίδευσης.

Συμμετείχε:

Το 1996 στη συλλογική έκδοση κειμένων για την εκπαίδευση με τον τίτλο «ΑΝΑΠΝΕΟΝΤΑΣ ΚΙΜΩΛΙΑ –γραφές εκπαιδευτικών» από τις εκδόσεις  ΣΑΒΑΛΛΑΣ.

Το 2009 στη συλλογή διηγημάτων «Ζωολογία του πάνω και του κάτω κόσμου» στη σειρά  Hotel ένοικοι γραφής από τις εκδόσεις Πατάκη

Το 2011 στη συλλογή κειμένων «Τάξη + Αταξία  - Οι νέοι φωνάζουν» από τις εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ

Το 2014 στη συλλογή διηγημάτων «Ιστορίες Ταχυδρομείου» που εξέδωσαν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία.

Το 2018 στο «Relics to eternity – Μια εικαστική εγκατάσταση Μάιος Σεπτέμβριος 2017» από τις εκδόσεις University Studio Press

To 2018 στο «Λογοτεχνία και Ένδυση - Πώς φοριούνται οι λέξεις» από την Εταιρεία Συγγραφέων στις εκδόσεις Πατάκη

Το 2019 στο «Μικροκύματα: 99+1 μικροδιηγήματα μελών της Εταιρείας Συγγραφέων» από τις εκδόσεις της εφημερίδας των Συντακτών

 Πληροφορίες: 
Όνομα:  ΙΣΙΔΩΡΟΣ
Επίθετο:  ΖΟΥΡΓΟΣ
Εργογραφία: 

 

Φράουστ, 1995

Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού, 2000

Η ψίχα εκείνου του καλοκαιριού, 2002

Στη σκιά της πεταλούδας, 2005

Η Αηδονόπιτα, 2008

Ανεμώλια, 2011

Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο, 2014

Λίγες και μία νύχτες, 2017

Οι ρετσίνες του βασιλιά, 2019

Περί της εαυτού ψυχής, 2021

ΦΡΑΟΥΣΤ

Πρώτη έκδοση : «ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ-Α.Α.ΛΙΒΑΝΗ», 1995. Νέα έκδοση αναθεωρημένη: Εκδόσεις Πατάκη Οκτώβριος 2010, 397 σελ. Βρίσκεται στην 5η έκδοση, 8η χιλιάδα

Η Θεσσαλονίκη στα μέσα του ’80, μια πόλη που σφύζει από ζωή:  παρέες καλλιτεχνών, διανοούμενοι, συγγραφείς, ποιητές, έρωτες, πάρτι, αλκοόλ, ονειροπόληση… Ένας νεαρός συγγραφέας, πολύ φιλόδοξος κι ανασφαλής, στοχοποιείται χωρίς να το γνωρίζει από ένα ομιχλώδες πεπρωμένο, από ένα κομμάτι σκοτεινής αιωνιότητας. Γοητευμένος από μια ελκυστική γυναίκα παρασύρεται σ’ ένα λαβύρινθο περίεργων συμπτώσεων. Σ’ ένα από τα πολλά ταξίδια του ανακαλύπτει σε ένα απίθανο σημείο ένα χειρόγραφο το οποίο ιδιοποιείται παρουσιάζοντάς το για δικό του. Η επιτυχία  από την εξαπάτηση δεν αργεί να έρθει την ίδια ώρα με την ακλόνητη βεβαιότητα και συντριβή ότι δεν μπορεί πια να γράψει τίποτε από μόνος του. Εξαρτημένος από την πλαστογραφία ρίχνεται στο κυνήγι καινούριων χειρόγραφων, ενώ αρχίζει πια να καταλαβαίνει ότι είναι η μύγα στο κέντρο του ιστού μιας αράχνης.

Ο Φράουστ είναι ένα μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τον μεγάλο ευρωπαϊκό μύθο του δόκτορα Φαούστους, που γονιμοποίησε για χρόνια τη λογοτεχνία της δύσης. Ο Φράουστ είναι η εκδοχή της εισβολής του κακού σε μικροαστικά τοπία του σήμερα, με ήρωες καθημερινούς. Το θεματικό κέντρο του βιβλίου χαρτογραφεί πέρα από τα τοπία του Κακού, την αγωνία της γραφής και την αναπαράσταση ενός κόσμου που ακούει τους τριγμούς του. Ένα μυθιστόρημα στο οποίο κυριαρχούν η ορμή της νεότητας, το ταξίδι, η μοναξιά και ο ίλιγγος της παρωδίας.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ

Πρώτη έκδοση εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2000, σελ. 243. Νέα έκδοση, εκδ. Πατάκη, Νοέμβριος 2007, σελ. 297. Βρίσκεται στην 8η έκδοση, 7η χιλιάδα

Μια μέρα φθινοπώρου σε κάποιο μικρό νησί του Αιγαίου ξεσπά μια τρομακτική καταιγίδα. Το νησί χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα μένει αποκομμένο από τον έξω κόσμο. Όταν νυχτώνει, μπροστά στη φωτιά που ανάβουν ντόπιοι και τουρίστες, ένας άγνωστος άντρας αρχίζει και διηγείται μια ιστορία που θα κρατήσει ολόκληρη τη νύχτα. Μιλάει για ένα ιστιοφόρο που ξεκινάει το τελευταίο καλοκαίρι του 19ου αιώνα από ένα ελληνικό λιμάνι για την Κωνσταντινούπολη. Πάνω στο κατάστρωμα ένας επαγγελματίας παραμυθάς, από αυτούς που υπήρχαν στην  ανατολή για αιώνες, διηγείται στους ταξιδιώτες  μύθους και παραμύθια βγαλμένα από τον κόσμο της Μεσογείου με δράκους, νάνους, ξωθιές, νεράιδες, βρικόλακες… Οι αφηγήσεις αυτές βουτούν τα χέρια τους στην ίδια λεκάνη ανακατώνοντας κόσμους ολόκληρους, μπλέκοντας παγανιστικές και χριστιανικές παραδόσεις, το φως και τη σκόνη της Ανατολής, την Ιστορία και τους μύθους των πολιτισμών της.

Ένα μυθιστόρημα για τους ταξιδιώτες και τους ναυαγούς του ωκεανού των ανθρώπων, μια εν πλω αλληγορία της ανθρώπινης υπαρκτικής μοναξιάς. Σημαία αυτού του καραβιού είναι η νοσταλγία για την παντοτινά χαμένη αθωότητα και γοητεία του κόσμου των παραμυθιών όπως και μια ελεγεία για την στέγνια των νέων χρόνων.

 

Η ΨΙΧΑ ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Πρώτη έκδοση , εκδ. Πατάκη, Απρίλιος 2002, σελ. 219. Βρίσκεται στην 12η  έκδοση, 8η χιλιάδα

Πόσο κρατάει ένα καλοκαίρι; Γιατί εκείνο ειδικά φαινόταν ατελείωτο; Γιατί τα δάχτυλα του Νικόλα πατούσαν την ψίχα του ψωμιού και την έκαναν ζυμάρι;

Το καλοκαίρι του 1974 ήταν πολύ διαφορετικό για την Ελλάδα. Ξεκίνησαν τα πολεμικά γεγονότα στην Κύπρο, η επιστράτευση και λίγο αργότερα πέφτει η δικτατορία και εγκαθίσταται η δημοκρατία. Ο απόηχος όλων αυτών των γεγονότων φτάνει και στο ήσυχο χωριό όπου παραθερίζει ο εντεκάχρονος Νικόλας. Εκεί η παιδική ηλικία είχε παρέες όμοιες με συμμορίες, που έπαιζαν όλη μέρα στον δρόμο με αρχηγούς βγαλμένους από τα αρχαία έπη, που μονομαχούσαν με πάθος και φοβέριζαν εχθρούς, σκύλους και γάτες. Πρωταγωνιστούσαν τα ξύλινα σπαθιά, οι σαΐτες, τα τόξα, ένα κουρεμένο κεφάλι, ένα όμορφο φουστάνι, ο έρωτας, μνημεία όλα του ελληνικού καλοκαιριού. Ο πόλεμος που φυσούσε από μακριά  έσερνε μαζί του όμως κι έναν άλλο φόβο, αυτόν της ενηλικίωσης. Πώς είναι να μεγαλώνει κανείς; Πώς γίνονταν τότε τα αγόρια άντρες;

 Όλα συνέβησαν εκείνον το καλοκαίρι, όταν τα μεσημέρια μερικά κουκουνάρια από τα πεύκα έσκαγαν από τη ζέστη σα χειροβομβίδες και τα ραδιόφωνα παιάνιζαν εμβατήρια.

Αυτό το βιβλίο ξαναθυμίζει στους αναγνώστες τη στυφή γεύση της μετάβασης στον κόσμο της εφηβείας, εκείνον τον κρυψίνουν φόβο, την αμηχανία… Πότε σταματά να’ ναι κάποιος παιδί;  Στο πρώτο ερωτικό σκίρτημα ή στην πρώτη υποψία της αναπόφευκτης φθοράς;

 

ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ

Πρώτη έκδοση εκδ. Πατάκη, Μάιος 2005, σελ. 693. Βρίσκεται στη 44η έκδοση, 104η χιλιάδα

Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη βόρεια Ελλάδα μέσα από το χρονικό δύο οικογενειών, το οποίο και απλώνεται σε τρεις ολόκληρες γενιές. Από την Ανατολική Θράκη στις αρχές του 20ου αιώνα και τα καμένα χωριά των φυλετικών ανταγωνισμών στη Μακεδονία έως τη σημερινή Θεσσαλονίκη. Οι πόλεμοι, η προσφυγιά, ο ιδρώτας και τα πάθη τόσων χρόνων έρχονται να στραγγίσουνε όλα στον έρωτα ενός άντρα και μιας γυναίκας. Αυτοί συναντιούνται κάτω από περίεργες συνθήκες σχεδόν εφιαλτικές. Ένα εορταστικό τριήμερο που το τυραννάει ο καύσωνας του Αυγούστου εγκλωβίζονται στον θάλαμο του ασανσέρ σ’ ένα έρημο κτίριο που φιλοξενεί μόνο γραφεία. Ολομόναχοι για τρεις μέρες εξομολογούνται ο ένας στον άλλο την ιστορία της οικογένειάς του από την αρχή του αιώνα. Μιλάνε, φοβούνται, κλαίνε, ερωτεύονται…

Μα κάνουν σκιά οι πεταλούδες; Πολλοί θα απαντούσαν ότι δεν το έχουν προσέξει ποτέ. Το ίδιο θα ορκιζόταν και ο συγγραφέας πριν γράψει αυτό το μυθιστόρημα ή μάλλον πριν παρατηρήσει τη σκιά τους κάποιο μεσημέρι. Είναι μια σκιά διακριτική, που αρέσκεται να υπάρχει απαρατήρητη, αέρινη, όπως τα φτερά που τη δημιουργούνε. με άλλα λόγια ένα κατάλληλο σύμβολο της ανθρώπινης μοίρας.

Το Στη σκιά της πεταλούδας είναι ένα μυθιστόρημα-έπος του αγώνα της καθημερινής ζωής, ένα μυθιστόρημα για έναν ολόκληρο αιώνα ή όπως εύστοχα το αποκάλεσε ένας συγγραφέας και παρουσιαστής της τηλεόρασης «τα εκατό χρόνια της ελληνικής μοναξιάς».

 

ΑΗΔΟΝΟΠΙΤΑ

Πρώτη έκδοση εκδ. Πατάκη, Απρίλιος 2008, σελ. 597, Βρίσκεται στην 25η έκδοση, 54η χιλιάδα

Την άνοιξη του 1821 οι Έλληνες, υποτελείς χωρίς κανένα δικαίωμα  στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, επαναστατούν και ξεκινάει ένας άγριος πόλεμος που θα κρατήσει οκτώ χρόνια. Ένας νεαρός Αμερικανός, σπουδαστής της ελληνικής φιλολογίας, εγκαταλείπει την Βοστώνη και περνάει τον ωκεανό για να φτάσει στη Μεσόγειο κυριευμένος από το ρομαντικό πνεύμα των ταξιδιών του Μπάιρον. Ενώνεται με τους επαναστάτες και πολεμάει επί πέντε χρόνια με το όνειρο της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης των λαών και της δημοκρατίας… Στην Ελλάδα ζει κι έναν μεγάλο έρωτα που του μαθαίνει μια φράση των ανθρώπων εκείνης της εποχής: αηδονόπιτα, μια πίτα φτιαγμένη από όνειρα, ακόμα κι όταν αυτά είναι άπιαστα, όπως τα αηδόνια που δεν φυλακίζονται.

Η Αηδονόπιτα είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα περιπέτειας, πρωταρχικά όμως είναι ένα βιβλίο για τον έρωτα και την ελευθερία. Το βιβλίο πραγματεύεται τον αγώνα του ανθρώπου για πολιτική ελευθερία και αυτοδιάθεση, πιο πολύ όμως μιλάει για το ζεστό κουκούλι του έρωτα, που είναι ο δρόμος και ο βατήρας της άλλης ελευθερίας, της υπαρκτικής, που εράται το ανθρώπινο πρόσωπο.

 

ΑΝΕΜΩΛΙΑ

Πρώτη έκδοση εκδ. Πατάκη, Μάρτιος 2011, σελ. 458. Βρίσκεται στην 21η έκδοση, 48η χιλιάδα. Το βιβλίο έχει κερδίσει το Βραβείο Αναγνωστών 2011 του Ε.ΚΕ.ΒΙ

 

Μια παρέα φίλων από παιδιά δραπετεύει μ’ ένα ιστιοπλοϊκό στην αρχή του καλοκαιριού αφήνοντας πίσω για πάντα, όπως το διακηρύσσουν, όλη την προηγούμενη ζωή τους. Το πλοίο τους βάζει ρότα αρχικά προς την ανατολή, στη Λέσβο, κοντά στο αρχαίο Ίλιον. Θέλουν να συναντήσουν εκεί μια εφηβική τους αγάπη, την ωραία Ελένη της σχολικής τους τάξης και μαζί της να πάνε ύστερα σε τόπους αγιασμένους από τις μνήμες της νεότητας. Είναι πέντε μεσήλικοι άνδρες θλιμμένοι αλλά και αποφασισμένοι να αλλάξουν ζωή και να παλέψουν τον φόβο των γηρατειών. Μέσα από τις περιπέτειες του ταξιδιού, το πικρό χιούμορ και τα απρόοπτα αναδύονται όχι μόνο οι προσωπικές τους ιστορίες που διαπλέκονται αλλά και η γενικότερη κρίση ολόκληρης της χώρας .

 Ανεμώλια στη γλώσσα του Ομήρου είναι τα λόγια του ανέμου, τα μάταια, τα ανώφελα. Σ’ αυτό το μυθιστόρημα που το διατρέχει μια συνεχής  συνομιλία με τον ομηρικό κόσμο, η Ιλιάδα και μαζί της  η Οδύσσεια αναβιώνουν στον σημερινό κόσμο με άλλη μορφή. Το βιβλίο είναι γεμάτο αλληγορίες και συμβολισμούς: ο πόλεμος των αντρών για μια γυναίκα, η περιπλάνηση του καταραμένου από τους θεούς βασιλιά, η κάθοδός του στον κόσμο των νεκρών, το νησί της Καλυψώς που εν προκειμένω είναι ένα κομμωτήριο, η καταλυτική γυναικεία δύναμη…

Τα Ανεμώλια είναι ένα βιβλίο για τη διαφυγή από τον κόσμο της αρσενικής απελπισίας αλλά και τη δίψα για νεότητα και για εκείνη την ομορφιά που καταλύει τον χρόνο.

 

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙΑΣ ΑΛΜΟΣΙΝΟ

Πρώτη έκδοση από τις εκδ. Πατάκη, Μάρτιος 2014, σελ. 780. Βρίσκεται στην 16η έκδοση, 53η χιλιάδα. Το βιβλίο κέρδισε το Ειδικό Βραβείο βιβλιοπωλείων Public 2015

Ένα φθινοπωρινό απόγευμα του έτους 1725 εμφανίζεται στις πύλες ενός μοναστηριού του Αγίου Όρους ένας απρόσκλητος επισκέπτης. Είναι ένας νεαρός άντρας ελαφρά πληγωμένος στο πόδι που δεν μιλάει ελληνικά. Τον φιλοξενεί στο ερημητήριό του ο μοναδικός καλόγερος που γνωρίζει λατινικά. Μέσα στη διάρκεια μιας και μόνο νύχτας ο νεαρός οδοιπόρος ακούει από το στόμα του γέρου ερημίτη καθώς περιποιείται το τραυματισμένο του πόδι όλη την ταραχώδη ζωή που έζησε κάποιος φημισμένος γιατρός με το όνομα Ματίας Αλμοσίνο.

Γεννημένος στα 1647 αυτός ο κρυπτοεβραίος της Βασιλείας διασχίζει από παιδί ένα μέρος της Respublica Cristiana, της χριστιανικής επικράτειας, με τον τρόπο του Ντίκενς, ορφανός σε μόνιμες περιπέτειες. Οι τόποι μέσα απ’ τα ταξίδια της ζωής του φαίνεται να μην έχουν τελειωμό: Ελβετία και διάβαση των Άλπεων, Βένετο, Κορφού, Τζάντε, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Άμστερνταμ, γερμανικά πριγκιπάτα, Τρανσυλβανία, Μολδαβία, Κίεβο, Μόσχα, κατάπλους στον ήρεμο Ντον και άφιξη στη θάλασσα του Αζόφ, Μαύρη Θάλασσα, Μπουργκάς, Άγιο όρος.

Μέσα από κινδύνους αλλάζει μάσκες θρησκευτικής και φυλετικής ταυτότητας διχασμένος ως το τέλος από το μέγα διακύβευμα που εγκαινιάζει ο αιώνας του: τη γέννηση του επιστημονικού λόγου και την ανάφλεξη του ορθολογισμού απέναντι στη νοσταλγία του  θαύματος και στις πιο ακραίες μεσσιανικές προσδοκίες. Η ζωή του είναι  συνώνυμη της περιπλάνησης, του φιλοσοφικού στοχασμού, της αναζήτησης του Θεού και των συστατικών μορίων της ανθρώπινης ψυχής.

Ένα μυθιστόρημα ποταμός για τη θεμελίωση της επιστήμης, την ιστορία της Ιατρικής, τη συνάντηση των πολιτισμών, τη γέννηση και πορεία του νεωτερικού ανθρώπου.

 


 

ΛΙΓΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ

 

Πρώτη έκδοση από τις εκδ. Πατάκη, Μάρτιος 2017, σελ. 573. Βρίσκεται στην 13η έκδοση, 58η χιλιάδα. Το βιβλίο κέρδισε το  βραβείο του περιοδικού ΚΛΕΨΗΔΡΑ για το 2017

 

O κύριος χαρακτήρας του βιβλίου γεννιέται το 1898 στη Θεσσαλονίκη σ’ ένα φτωχόσπιτο δίπλα στη θάλασσα. Γιος ενός κηπουρού και μιας Γαλλίδας εργάτριας γνωρίζει από νωρίς την πόλη που τον περιβάλλει πουλώντας στους δρόμους εφημερίδες. Ο κόσμος που ζει και κινείται είναι η κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη των αρχών του 20ου αιώνα με τις οξυμένες εθνικές και ταξικές αντιθέσεις. Ο Λευτέρης βαδίζει καθημερινά αρκετά χιλιόμετρα φορτωμένος εφημερίδες που εκδίδονται σε πέντε διαφορετικές γλώσσες, τις οποίες και πουλάει από το λιμάνι ως την άλλη άκρη της πόλης, στην αριστοκρατική συνοικία των Εξοχών, όπου υψώνονται βίλες γεμάτες πολυτέλεια.

Τα απογεύματα ο μικρός Λευτέρης βοηθάει  τον  πατέρα του που φροντίζει τους κήπους των επαύλεων ενώ ταυτόχρονα περιεργάζεται τον κόσμο τους που είναι γεμάτος λευκοντυμένες υπηρέτριες, βλοσυρούς αμαξάδες, σωματοφύλακες αλλά και τους ίδιους τους άρχοντες με τα σκληρά κολάρα και τα οθωμανικά φέσια. Παρατηρεί όμως και τις γυναίκες και τις κόρες τους με τα πλατύγυρα καπέλα, τις δαντέλες, τα γάντια, τις ομπρέλες, τις βεντάλιες. Όλο αυτό το πανόραμα είναι η εικόνα ενός κόσμου στον οποίον δεν ανήκει παρά μόνο στέκεται πρόσκαιρα δίπλα του ως ο γιος ενός εργάτη.

Στις 22 Απριλίου του 1909 καθώς ο Λευτέρης ξαναβγαίνει στους δρόμους, για να διαλαλήσει τις γαζέτες που κρατάει στα χέρια του, φθάνει στην πόλη ένας διάσημος επισκέπτης, ο έκπτωτος πια σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ο Β΄, ο οποίος και εγκαθίσταται φρουρούμενος στην έπαυλη Αλατίνη. Εκείνη την άνοιξη ο γιος του κηπουρού θα κρυφοκοιτάξει μέσα σ’ έναν κόσμο πιο ονειρικό από κάθε άλλη φορά, εκεί όπου ζουν  πραγματικοί βασιλιάδες, πριγκιποπούλες, στρατιωτικοί με επίσημες στολές και διπλωμάτες σε γυαλισμένα παϊτόνια, που τα σέρνουν ψηλά άλογα. Θα παρατηρήσει έναν κόσμο  γεμάτο χλιδή, μοιρασμένο ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση που θυμίζει παραμύθι, έναν κόσμο προσάναμμα για να ξεπηδήσουν από μέσα του οι πιο διάπυρες φιλοδοξίες.

 Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν ο Λευτέρης Ζεύγος θα εξελιχθεί σε έναν απηνή κυνηγό του πλούτου και της κοινωνικής ανόδου. Ο αιώνας ξεδιπλώνεται ως πολύπτυχο. Αποβίβαση των συμμαχικών στρατευμάτων της Αντάντ στη Θεσσαλονίκη στα 1915, ενώ δυο χρόνια αργότερα η χώρα εισέρχεται διχασμένη στον  μεγάλο πόλεμο και κατόπιν συμμετέχει στην εκστρατεία κατά των Μπολσεβίκων στην Ουκρανία στα 1919. Η Ευρώπη του μεσοπολέμου, ο μεγαλέμπορος όπλων Βασίλι Ζαχάρωφ, η μικρασιατική καταστροφή και τέλος ο επόμενος μεγάλος πόλεμος, η ναζιστική Κατοχή και το ολοκαύτωμα της ισραηλιτικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης.

Μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματος αναπτύσσονται πολλά θεματικά κύτταρα όπως ένας έρωτας που πολεμά τη φθορά του χρόνου, η μεταμόρφωση μιας ολόκληρης πόλης, το όνειρο και ο τυχοδιωκτισμός του πλουτισμού, οι ρευστές ταυτότητες, η αρσενική απελπισία και ερημιά. Τέλος το μυθιστόρημα εμπεριέχει κατά κάποιον τρόπο και τα παρασκήνια της κατασκευής του. Έτσι λοιπόν δίνονται σελίδες σχολιασμού της δράσης του μυθιστορήματος μέσα από εμβόλιμες αφηγήσεις. Σε αυτές φιλοξενούνται βασικά ερωτήματα για τη φύση της γραφής και τα αδιέξοδά της.


 

ΟΙ ΡΕΤΣΙΝΕΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ

Πρώτη έκδοση από τις εκδ. Πατάκη, Οκτώβριος 2019, σελ. 452. Βρίσκεται στην 6η έκδοση, 30η χιλιάδα

Κάποιο απόγευμα του φθινοπώρου ένας ηλικιωμένος άντρας κάνει την εμφάνισή του στο χωριό. Μερικοί τον αναγνωρίζουν και ισχυρίζονται πως τον είχαν δει τον προηγούμενο χειμώνα να επιθεωρεί τις εργασίες στον πύργο, αυτόν που στέκεται στο τέρμα της μεγάλης ανηφόρας.

Οι Ρετσίνες του Βασιλιά είναι ένα μυθιστόρημα νόμισμα. Στη μια του όψη ένας αναμαλλιασμένος γέροντας που κάποτε ήταν βασιλιάς. Στην άλλη ένας κοιλαράς που μοιάζει να είναι ο Γαργαντούας ή ένας γεωργός που χαμογελάει βαστώντας στο χέρι ένα κρασοπότηρο.

Ο αφηγητής στρίβει το νόμισμα στον αέρα κι αυτό καθώς περιστρέφεται φανερώνει μέσα από γράμματα και μυστικά οικογενειακές ιστορίες και εικόνες μιας χώρας αμήχανης, βουτηγμένης στην ανεργία και στη νέα μετανάστευση.

Στη διάρκεια ενός χρόνου, όσο κρατάει το μυθιστόρημα, πίσω απ’ τις κουρτίνες της κάθε μέρας ελλοχεύει ο σαιξπηρικός κόσμος ως αδιάγνωστη ασθένεια: πύργοι, βασιλιάδες, κόρες, γελωτοποιοί, εξουσία, προδοσία, αίμα…

Όλα αυτά ώσπου το νόμισμα να πέσει στη γη, εκεί στη χθόνια σαγήνη της γονιμότητας και του τάφου. Εκεί στο χώμα - χωριό ο γερο Έξαρχος, ο επισκέπτης του φθινοπώρου, καθώς τον αποδομεί ο χρόνος, παίζει το τελευταίο του χαρτί. Στο καφενείο, μπρος στα χάχανα των μεθυσμένων εκλιπαρεί για την τελευταία ευκαιρία, που θα του χαρίσει την ανακαίνιση του κόσμου μέσα από τη θαλπωρή του κρασιού, της σάρκας και της αγάπης.

 

 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΑΥΤΟΥ ΨΥΧΗΣ

Πρώτη έκδοση από τις εκδ. Πατάκη, Οκτώβριος 2021, σελ. 748. Βρίσκεται στην 2η έκδοση, 24η χιλιάδα

 

Στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, σε μια ερημική ακτή της Προποντίδας, ο Σταυράκιος Κλαδάς αναθυμάται τη μακρόχρονη ζωή του. Νοτάριος και αντιγραφέας ο ίδιος όλα του τα χρόνια, έχοντας μεταγράψει εκατοντάδες συγγράμματα αγίων και ελλόγιμων ανδρών, αποφασίζει, ελεύθερος πια, να συντάξει τη δική του χρονογραφία.

Η γραφίδα του αφηγείται τη ζωή του, μια ιστορία εφηβικής μοναξιάς και χειρογράφων. μια περιδίνηση σε διανοητικά διλήμματα, διωγμούς, έρωτες και αγωνίες στην αυγή της δυναστείας των Κομνηνών στα τέλη του 11ου αιώνα.

Μέσα από τις σελίδες του κατοπτρίζεται η βυζαντινή αυτοκρατορία την εποχή που πληθαίνουν οι απειλητικές σκιές από Ανατολή και Δύση. Στο μυθιστόρημα τον πρώτο λόγο δεν έχουν οι αυλικές συνωμοσίες και οι πολύνεκρες μάχες, αλλά το φως απ’ τα λυχνάρια των αντιγραφέων, που σκύβουν πάνω από τα συναξάρια των αγίων και τις διατριβές των γραμμάτων. Μέσα από τις σελίδες του αναδύονται ο ύπατος των φιλοσόφων Μιχαήλ Ψελλός, ο όσιος Νικήτας Στηθάτος, λόγιοι, μοναχοί, αγιογράφοι… Όμως στο κέντρο όλων βρίσκεται ο στίχος ενός αινιγματικού ποιήματος και μια γυναίκα, το εσώτερο ρούχο της ψυχής του ήρωα, το ένδυμα που υποκαθιστά το βασανιστικό ράσο.

Το Περί της εαυτού ψυχής είναι ένα εσωτερικό χρονικό για τον τρόπο που ένας αντιγραφέας γίνεται συγγραφέας, ένα μυθιστόρημα οικογένειας, περιπέτειας και ελευθερίας, για το άλλο Βυζάντιο, ένα βιβλίο για τη δύναμη της γραφής και της μνήμης.

 


Διεύθυνση: 

 Παστέρ 3, Τ.Κ  54633, Θεσσαλονίκη

 τηλέφωνο επικοινωνίας  6977708175


Έτος γέννησης:  1964
Τόπος γέννησης:  Θεσσαλονίκη
E-mail:  isidoroszourgos@gmail.com