ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ


19/03/21

ΑΝΕΠΙΔΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Γ. Σ.

 

Κορώνουν τα τζιτζίκια στις πορτοκαλιές
τούτη την ώρα που γυαλίζουν τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού
γύρω απ’ τα’ Αναπλιού τα κάστρα.

 

Όλη τη μέρα, τα πέλματά μου αναδεύανε την άμμο που πατούσες, κύριε Σεφεριάδη.

Κάτω απ’ το καστράκι της Ασίνης, γυμvόστηθες κοπέλες από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα εκθέτουν το κορμί τους στον ασπιδοφόρο ήλιο.
Διόλου δέν νοιάζονται για ό,τι γύρευες στα 1938 σε τούτα τα κομμένα βράχια.

Θα πάνε, το πολύ-πολύ, ώς τις Μυκήνες, ίσαμε τηv Επίδαυρο ίσως, ίσαμε ‘κεί που ο ατζέντης τους κανόνισε. Θα μάθουν την Ελλάδα έτσι καθώς ορίζει το μάρκετιγκ τoυ τουρισμού:
Ολίγη από αρχαίες πέτρες, μπόλικη από κοσμοπολιτισμό της πλάκας και μια «ελληνική βραδιά» με μπάρμπεκιου πλάι στην πισίνα του ξεvοδοχείου, χορεύοντας συρτάκι την ξεφτίλα μας
με σώπα όπου νά ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες σόλο μπουζούκι.

Όλες στο τέλος θ’ αγοράσουν την κασέτα, ένα μπλουζάκι Νo Problem κι έναν πριαπισμένο σάτυρο, μπρελόκ. Θα φύγουν ευχαριστημένες.

Όταν με το καλό γυρίσουν στις πατρίδες τους, σε κάποιο μέρος της διήγησης στις  φιλενάδες τους,
θά μνημονεύουν: Ασίνην τε, Ασίνην τε... εκεί γνωρίσαμε το Μήτσο το βαρβάτο, γκαρσόνι στου Τολό την Eurotavern, τα κάλη του τρυγούσαμε τρείς μέρες και τρείς νύχτες!

Κορώνουν τα τζιτζίκια στις πορτοκαλιές.
Τα κυπαρίσια επιβάλονται κατακορύφως.
Φθάνοντας ως τα άκρα τις δυνατότητες του πράσινου
θροά νωχελικά ο πράος Αργολικός.

Μελισσομάνι βουερό οι τουρίστες -ξένοι και ντόπιοι απαράλλαχτα- πηγαίνουν, έρχονται ποδοπατώντας την Ιστορία.
Τρώνε τις πίτσες τους στο Ristorante Italiano της πλατείας Συντάγματος, το παγωτό τους στο Igloo.

Δεν νοιάζονται τί μολογάει ο μέγας πλάτανος, τί μαρτυράει η αυλόπορτα της Αντιβασιλείας, αφτί ευήκοο δεν στήνουνε στο λακριντί Ακροναυπλίας και Παλαμηδιού.
Δεν νοιάζονται οι ενσκήπτοντες (κι οι ντόπιοι;) αν έχει ο Νίκος άλλο στήθος, αν στη γειτονική Πυργέλλα ο Γιώργος δεν ξανακατέβηκε.

Κι ως πού θα πάει αυτή η αφάνεια,
τέτοιας φθοράς η συντριβή, ως πού θα πάει;
|Κι ως πότε το ποίημα θα δίνει αφορμές
να ψαύουμε το κενό της προοπτικής μας;

                                                                                                                            Ασίνη, 28 Ιουλίου 1994

Δείτε επίσης


Επιτέλους, τα έργα μας στο διαδίκτυο πρέπει να αμείβονται και να προστατεύονται

«Επιτέλους, τα έργα μας στο διαδίκτυο πρέπει να αμείβονται και να προστατεύονται»

23/07/16
Με αφορμή την επικείμενη συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου για τα πνευματικά δικαιώματα, δημοσιεύουμε Ανοιχτή Επιστολή 23 Συλλογικών φορέων από τον χώρο των γραμμάτων
Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

21/04/18
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ