Έγραψαν για τα βιβλία:

(Για το Παρασάγγες Α΄)

Ο αναγνώστης σταδιακά διαπιστώνει ότι το ύφος του βιβλίου καθορίζεται από μια ποιητική και πνευματώδη γλώσσα, την οποία απολαμβάνει, μυούμενος σ’ έναν απροσδιόριστα υπερπραγματικό κόσμο. Η πραγματικότητα προσαρμόζεται σ’ ένα σχεδόν διαδραστικό παιχνίδι του νου που παίζεται ως εξής: πρώτα διαβάζω ένα όνομα που σημαίνει κάτι για μένα και μετά οδηγούμαι σε συνειρμικά μονοπάτια με οδηγό τον συγγραφέα, έτσι ώστε, «το παιχνίδι της λογοτεχνίας» να γίνει «εφαρμογή ζωής». [...] Ούτως ή άλλως, η λέξη «παρασάγγες» του τίτλου σημαίνει «μακράν» από κάτι που εννοείται ή υπάρχει. Έτσι, ο σχεδιασμός ενός χάρτη, είναι «ο σχεδιασμός ενός ονείρου». Ή ο φανταστικός κόσμος που διαθλάται στον πραγματικό.
 

― Εύη Μαλλιαρού, popaganda.gr

(Για το Παρασάγγες Β΄)

Έτσι, καθώς θεωρώ τον Καλοκύρη ως έναν εκ των κορυφαίων μαϊστόρων της συγγραφικής τέχνης, η ιδέα ενός λεξικογραφικού βιβλίου προφανώς αποτελεί μέγιστη αναγνωστική πρό[σ]κληση» [...] Όλων των ειδών τα κείμενα (διηγήματα, αφηγήματα, μυθιστορηματικά αποσπάσματα, αποσπάσματα μυθιστορημάτων, προφορικές εξομολογήσεις, σημειώματα, κριτικές, εισαγωγές, ποιήματα, εκτενή μεταφράσματα, συνομιλίες, αναμνήσεις, μνήματα λόγου, σπαρταριστές ιστορίες, ορισμοί και αφορισμοί) εδώ τοιχογραφούν ενιαίο μυθοπλαστικό λόγο που πλάθεται σελίδα την σελίδα.
 

―Λάμπρος Σκουζάκης, pandoxeio.com

(Για το Παρασάγγες Γ΄)

Οι αμιγώς «προσωπικοί χρόνοι» είναι παρόντες. Ο λόγος συνιστά απόσταγμα πολύχρονων, πρόσφορων δοκιμών στον χώρο των ιδιαίτερα απαιτητικών λεκτικών συνθεμάτων. Η μόνιμη εσωτερική πραγματικότητα και η πραγματικότητα ως έχει. Κατά τα άλλα, στους Παρασάγγες φαίνεται να επικυριαρχεί η νιτσεϊκή αρχή, σύμφωνα με την οποία «τα δεδομένα είναι ακριβώς αυτό που δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνον ερμηνείες» 
 

― Γιώργος Βέης, Η Eφημερίδα των Συντακτών, 2025