ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΗΡΩ


20/03/21

Ο κα­πνός

 

Σκοι­νί σε­ντό­νι τυ­λιγ­μέ­νο στο λαι­μό του. Έ­να κου­βά­ρι υ­γρό που του πνί­γει  την α­νά­σα. Πα­λεύ­ει να ξε­φύγει. Έ­να σε­ντό­νι σύν­νε­φο τον παίρ­νει σε α­θέ­λη­τη α­νά­λη­ψη. Σκό­νη λευ­κή ψι­χαλί­ζει στα βλέ­φα­ρα. Μα­ντή­λι που α­νε­μί­ζει. Λευ­κό πα­νί τον τα­ξι­δεύ­ει, θη­λιά ολο­στρόγ­γυ­λη. Κου­λού­ρα μα­γι­κή φω­σφο­ρί­ζει α­πό πέ­ρα. Το σώ­μα της πε­λώ­ριο σωσί­βιο φου­σκω­τό, κολ­λά­ει πά­νω της, κρα­τιέ­ται, μι­κρός, ε­λά­χι­στος ελ­πί­ζο­ντας να ξυ­πνή­σει.

Πε­τά­γε­ται α­πό­το­μα απ’ το κρε­βά­τι. Τα μαλ­λιά του μού­σκε­μα στά­ζουν, τα μάτια του τσού­ζουν, α­λά­τι, φέρ­νει το χέ­ρι στο στό­μα, αγ­γί­ζει τα δό­ντια με τη γλώσ­σα. Μοιά­ζει σω­σμέ­νος. Μη­χα­νι­κά γυ­ρεύ­ει  τσι­γά­ρο, ό­πως άλ­λο­τε πι­πί­λα μυ­ρω­δά­τη. Την κου­λού­ρα σου, μην ξε­χά­σεις την κου­λού­ρα σου… τα νε­ρά ε­δώ εί­ναι βα­θιά… κρα­τή­σου. Πή­ρες το κου­λού­ρι σου για το σχο­λεί­ο; Αν μου ξα­να­φέ­ρεις κου­λού­ρι α­ντί δε­κά­ρι α­λί­μο­νό σου… Το δά­χτυ­λό της τε­ντω­μέ­νο ε­πι­ση­μαί­νει. Ση­μαί­νει. Τα πά­ντα και τί­πο­τα ε­ντέ­λει. Δεν εί­ναι α­κό­μα και­ρός για να βά­λεις κου­λού­ρα, αυ­τή έ­χει το σκο­πό της ε­σύ έ­χεις άλ­λον, ας πε­ρι­μέ­νουν οι έ­ρω­τες.

Τί­πο­τα που να έ­χει ση­μα­σί­α τώ­ρα πια. Τη βλέ­πει να πάλ­λε­ται α­νά­με­σα στους γκρί­ζους κα­πνούς του τσι­γά­ρου. Το βα­ρύ της σώ­μα κυ­μα­τί­ζει α­νά­λα­φρα κρα­δαί­νο­ντας ω­στό­σο α­κό­μα το δε­ξί χέ­ρι, σαν κί­νη­ση μοιά­ζει χο­ρευ­τι­κή, και για πρώ­τη φο­ρά κα­­τα­­λα­βαί­νει πως βρί­σκε­ται στην α­να­πά­ντε­χη δι­καιο­δο­σί­α του. Αν σβή­σει το τσι­γά­ρο θα γκρε­μι­στεί ο κα­πνός, δεν θα έ­χει που να στα­θεί η α­πει­λή και το λί­κνι­σμά της. Ξε­φυ­σά δυ­να­τά τον κα­πνό, ύ­στε­ρα περ­νά θριαμ­βευ­τικά τη γλώσ­σα  α­νά­με­σα στα χεί­λη, δια­κο­ρεύ­ο­ντας την γκρί­ζα μά­ζα, του χα­λά­ει το σχή­μα. Τώ­ρα δο­κι­μά­ζει πιο α­πα­λά α­νοί­γει το στό­μα κι α­πε­λευ­θε­ρώ­νει αργά μι­κρές μπου­κιές σύν­νε­φου τρυ­πώ­ντας τες ε­λα­φριά. Γκρί­ζα ο­λο­στρόγ­γυλα δα­χτυ­λί­δια στρο­­βι­λί­ζο­νται κι α­πομα­κρύ­νο­νται νω­χε­λι­κά. Ε­πι­τέ­λους τα κα­τά­φε­ρε! Χρό­νια το προ­σπα­θού­σε.

Ά­σε που μι­κρός ή­ταν βέ­βαιος ό­τι πιά­νο­νται και κυ­νη­γού­σε τις κου­λού­ρες του κα­πνού με τα χέ­ρια.

 

Από την συλλογή διηγημάτων Ελληνιστί: ο γρίφος, (εκδ. Γαβριηλίδης, 2013).

Δείτε επίσης


Ημερολόγιο Εταιρείας Συγγραφέων 2013

Ημερολόγιο Εταιρείας Συγγραφέων 2013

09/01/12
Μέσα στις γιορτές κυκλοφόρησε το ημερολόγιο της Εταιρείας Συγγραφέων για το 2013 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Τόσο το εξώφυλλο του ημερολογίου, όσο και τα σχέδια που
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2018

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2018

16/03/18
Η Εταιρεία Συγγραφέων – με πρωτοβουλία μελών της οποίας καθιερώθηκε ο εορτασμός Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης από την UNESCO – σε συνεργασία με την Ελληνική Ραδιοφωνία