ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΧΕΡΙΟΥ (ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ, 2022)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΧΕΡΙΟΥ
Ἡ ποινὴ γιὰ τὸ ἀδίκημα,
ἦταν δέκα χρόνια ἐξορίας
καὶ ἀκρωτηριασμὸς τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ.
Γιὰ νὰ γλιτώσει, διέφυγε στὴν Ἰταλία.
Ὑπηρέτησε στὶς ἱσπανικὲς δυνάμεις,
καὶ στὴ Ναυμαχία τῆς Ναυπάκτου
ἔχασε ὡς γνωστὸν τὸ ἄλλο του χέρι.
Στὸ ταξίδι τῆς ἐπιστροφῆς
πειρατὲς κατέλαβαν τὸ πλοῖο του
καὶ βρέθηκε ξαφνικὰ στὰ σκλαβοπάζαρα τῆς Ἀλγερίας.
Ἐπέστρεψε ὁριστικὰ στὴν Ἱσπανία
μετὰ ἀπὸ δώδεκα χρόνια
καὶ ἀφοῦ ἡ οἰκογένειά του
ἀναγκάστηκε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἐλευθερία του.
Ἂς μὴ βιαστοῦμε ὡστόσο
νὰ ἀποφανθοῦμε
γιὰ τὸν βίο καὶ τὴν πολιτεία του.
Σημασία ἔχει
ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος
ἔσωσε τὸ χέρι
ποὺ λίγο ἀργότερα
ἔγραψε τὸν Δὸν Κιχώτη.
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟΧΑΣΤΗ
Ἂν πάρετε τὴ θέση μου πάνω στὴν πέτρα
ἀκόμα καὶ γιὰ λίγα λεπτά
θὰ συμφωνήσετε πὼς ὁ Ροντὲν
μοῦ ἔδωσε μιὰ ἄβολη στάση.
Ἡ ἐπιρροὴ τοῦ Μικελάντζελο εἶναι αἰσθητή.
Εἶμαι μπρούντζινος, γυμνός
καί, παρόλο ποὺ κάθομαι
ὅλοι μου οἱ μύες εἶναι σφιγμένοι.
Ὁ δεξιὸς ἀγκώνας εἶναι παραδόξως
ἀκουμπισμένος στὸν ἀριστερὸ μηρό
ἐνῶ τὰ δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ
στηρίζουν τὸ κεφάλι μου
συμπιέζοντας τὸ στόμα.
Σὰν νὰ μὴν ἔφταναν ὅλα αὐτά
ὁ καρπός, λυγισμένος ἀπ᾿ τὸ βάρος
μοῦ προκαλεῖ τόσο πόνο
ὥστε εἶναι πρακτικὰ ἀδύνατον
νὰ κάνω ὁποιαδήποτε σκέψη.
Ἡ εἰρωνεία εἶναι
πὼς παριστάνω τὸν σκεπτόμενο.
Ο ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΝΕΡΩΝΑΣ (ΣΜΙΛΗ, 2024)
ΥΨΟΦΟΒΙΑ
«Ἂν ποτὲ κατάφερνα
νὰ σκαρφαλώσω στὰ δέντρα τῶν βεβαιοτήτων μου,
πιθανότατα θ᾿ ἀντίκριζα τὴ θάλασσα τῶν διαψεύσεών μου.
Καμιὰ ἔκπληξη...», συλλογίστηκε ὁ Χριστόφορος Κολόμβος
καὶ πῆρε τὸν δρόμο γιὰ τὸ δάσος.
ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Ὁ θάνατος δὲν εἶναι σκουριασμένο κουτάλι
ἀφοῦ καὶ μ᾿ αὐτὸ
μπορεῖς νὰ φᾶς τὴ σούπα σου.
Ἐφημερίδα χθεσινὴ
ποὺ μπορεῖς νὰ ξεφυλλίσεις πάλι
ἔστω βαριεστημένα.
Ὁ θάνατος δὲν ἀπαιτεῖ ἕνα νεκρὸ σῶμα
μιὰ τελετουργία.
Τὸ μαῦρο ὕφασμα
ποτὲ δὲν φτάνει
νὰ ταπεινώσει τὸ μεσημέρι
κι ἕνα φύλλο καστανιᾶς
πέφτει ἀβίαστα στὸ χῶμα
χωρὶς τοὺς ἤχους τῆς καμπάνας.
Ἐξάλλου ὁ καφὲς δὲν πίνεται.
Τὰ ἀποτυχημένα ἀνέκδοτα κορυφώνουν τὴ θλίψη.
Οἱ χειραψίες ντύνουν μ᾿ ἐπισημότητα
τὴν ἄγνοια καὶ τὸν φόβο.
Γιατί ν᾿ ἀφήσω τὰ παπούτσια ἔξω ἀπ᾿ τὸ σπίτι;
Στὸ τέλος τῆς ἡμέρας
θὰ ξεπλύνω τὸ χῶμα ἀπ᾿ τὰ νύχια
μὲ ἄφθονο νερό.
Θὰ βάλω στὸ βίντεο κασέτες
νὰ παίζουν ἐπαναλήψεις.
Ὁ θάνατος δὲν ἐπιτρέπει ζωντανὲς συνδέσεις.
ΣΙΣΥΦΕΙΟ
Ἐσὺ ποὺ μὲ σκέφτεσαι
νὰ σπρώχνω ἕναν βράχο
ξανὰ καὶ ξανά,
ξανασκέψου το.
Σπρώχνω ἕναν βράχο
ξανὰ καὶ ξανά,
ἐπειδὴ
ἐσὺ
μὲ σκέφτεσαι
ξανὰ
καὶ ξανά.
|
