Βιβλία

• Αίμα μηχανή [μυθιστόρημα], Γαβριηλίδης, 2019/ Οκτώ, Β′ έκδοση, 2022.
• Τσαρλς Μπουκόβσκι, ο κυνικός Κυνικός [μονογραφία], Γαβριηλίδης, 2018.
• «Τέταρτον από της αληθείας: το σώμα στο κυβερνοπάνκ» [μονογραφία], Μεταμοντέρνο Σώμα, Γαβριηλίδης, 2016.
• Ψηφιακός Νάρκισσος [διηγήματα], Γαβριηλίδης, 2014/ Οκτώ, Β′ έκδοση, 2023.
• «Το τέλος του έρωτα στο έργο του Μισέλ Ουελμπέκ» [μονογραφία], Μεταμοντέρνος Έρως, Γαβριηλίδης, 2014. 
• Ονειροπώληση [ποιήματα], Κουκούτσι, 2013.
• Υπογείωση [νουβέλα], Γαβριηλίδης, 2012/ Μονόκλ, Β′ έκδοση, 2024. 
• Αγνοούμενος [θέατρο], Γαβριηλίδης, 2010 (θέατρο «Φούρνος», Μάιος-Ιούνιος 2010). 
• Αναμνήσεις από το Ρετιρέ [νουβέλα], Γαβριηλίδης, 2009/ Οκτώ, Β′ έκδοση, 2022.

Μεταφράσεις

• Donald Barthelme, Κάποιοι από μας απειλούσαμε τον φίλο μας τον Κόλμπι, Οκτώ, 2025.
• Λουίζ Γκλικ, Αποδείξεις και θεωρίες, Στερέωμα, 2023.
• John Gray, Αιλουροειδής φιλοσοφία, Οκτώ, 2022.
• Lesley Levene, Τα σημαντικότερα πρόσωπα της δυτικής φιλοσοφίας και οι ιδέες τους, Οκτώ, 2022.
• Sigrid Nunez, Ο φίλος, Gutenberg, 2021.
• Mortimer J. Adler, Σκέψου όπως ο Αριστοτέλης, Πατάκης, 2020.
• Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ, Πολιτική ανυπακοή, Πατάκης, 2020.
• Κρίστοφερ Μόνταγκιου Γουντχάουζ, Φιλέλληνες, Μίνωας, 2020.
• Τσαρλς Μπουκόβσκι, Για τις γάτες, Πατάκης, 2019.
• John Gray, Επτά τύποι αθεϊσμού, Οκτώ, 2019.
• Τσαρλς Μπουκόβσκι, Για τη γραφή, Πατάκης, 2019.
• Jerome K. Jerome, Η νέα ουτοπία, Nightread, 2019.
• Τσαρλς Μπουκόβσκι, Για τον έρωτα, Πατάκης, 2018.
• Terry Mort, Ο πόλεμος του Έρνεστ Χέμινγουεϋ, Πατάκης, 2018.
• Μάθιου Μπέβις, Μαθήματα ζωής από τον Μπάιρον, Πατάκης, 2018.
• John Gray, Η ψυχή της μαριονέτας, Οκτώ, 2018.
• Thomas Mann, Η φιλοσοφία του Νίτσε υπό το φως της εμπειρίας μας, Οκτώ, 2017.
• Peter Ackroyd, Ουίλλιαμ Μπλέικ, Πατάκης, 2017.
• Ντ. Χ. Λώρενς, Τρεις ιστορίες, Κουκούτσι, 2016.
• E.M. Forster, Η Μηχανή σταματά, Οκτώ, 2016.
• Naomi Oreskes και Erik M. Conway, Η κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού, Οκτώ, 2016. 
• George Steiner, Περί λόγου, τέχνης και ζωής, Πατάκης, 2016.
• Μπρετ Καρ, Μαθήματα ζωής από τον Φρόυντ, Πατάκης, 2016.
• Τζον Άρμστρονγκ, Μαθήματα ζωής από τον Νίτσε, Πατάκης, 2016.
• Deepak Chopra και Rudolph Tanzi, Super brain, Πατάκης, 2015.
• Martha C. Nussbaum, Έρωτος γνώση, Πατάκης, 2015. 
• Robinson Jeffers, Φυσική μουσική, Γαβριηλίδης, 2015.
• Adam Swift, Πολιτική φιλοσοφία, Οκτώ, 2015.
• John Sutherland, Μικρή ιστορία της λογοτεχνίας, Πατάκης, 2014.
• Zygmunt Bauman, Πλούτος και ανισότητα, Οκτώ, 2014.
• John Gray, Η σιωπή των ζώων, Οκτώ, 2013. 
• Joseph Conrad, Ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της προόδου, Οκτώ, 2013.
• Kahlil Gibran, Ο Προφήτης, Πατάκης, 2013.
• Nigel Warburton, Μικρή ιστορία της φιλοσοφίας, Πατάκης, 2012.
• Adam Phillips, Για το φίλημα, το γαργάλημα και την πλήξη, Οκτώ, 2012.
• Robert Audi (επιμ.), Το φιλοσοφικό λεξικό του Κέμπριτζ, Κέδρος, 2011. [Συλλογική μετάφραση]
• Umberto Eco, Εξομολογήσεις ενός νέου μυθιστοριογράφου, Πατάκης, 2011.
• John Gray, Μαύρη λειτουργία, Οκτώ, 2009.
• Julian Bell, Καθρέφτης του κόσμου. Μια νέα ιστορία της τέχνης, Μεταίχμιο, 2009.
• [Συλλογική μετάφραση]
• Brian Leiter, Νίτσε και ηθική, Οκτώ, 2009.
• Mark Edmundson, Ο θάνατος του Σίγκμουντ Φρόυντ, Πατάκης, 2009.
• John Gray, Αχυρένια σκυλιά, Οκτώ, 2008.
• Gotthold E. Lessing, Σάρα Σάμσον, Νεφέλη, 2006. [Συλλογική μετάφραση]

Επιμέλειες

• Adam Phillips, Το θηρίο στο παιδικό δωμάτιο, Οκτώ, 2012.
• Bruce Haddock, Ιστορία της πολιτικής σκέψης, Πατάκης, 2009.

«Η προϊστορία του ανθρώπου έχει ως εξής: ένα ανθρωποειδές ανέβηκε στο όχημα της εξέλιξης, το έβαλε μπρος και ξεκίνησε με στόχο να γίνει άνθρωπος. Μα κάπου στο δρόμο τράκαρε. Και αυτό το πλάσμα που βγήκε ζαλισμένο και αιμόφυρτο από το όχημα της εξέλιξης είναι το ζώο που σήμερα αποκαλείται άνθρωπος. Αυτό δεν είναι εξέλιξη, αυτό είναι οπισθοδρόμηση. Το ανθρωποειδές έβαλε μάλλον την όπισθεν.

Ο άνθρωπος είναι ανεπίδεκτος βελτίωσης, επιρρεπής στην ασυνέπεια και ανεπίγνωστος θιασώτης της ήττας. Δεν μαθαίνει από το σφάλμα ούτε από τη βλακεία. Ενώ τείνει να καταστρέψει κάθε ζωή στον πλανήτη, εξακολουθεί να δίνει συμβουλές για το πώς θα σωθεί η ζωή στον πλανήτη. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που πιστεύει πως είναι ανώτερο από τα υπόλοιπα ζώα. Είναι ένδειξη κατωτερότητας, αν μη τι άλλο, το να πιστεύει ένα ζώο που δεν είναι ανώτερο από τα υπόλοιπα ζώα ότι είναι ανώτερο από αυτά ενώ δεν είναι.

Ο άνθρωπος είναι δειλός, δεν τολμά να κοιτάξει τις πλευρές του εαυτού του που δεν αντέχει. Βάζει τα ελαττώματά του στην αποθήκη και τα προτερήματά του στη βιτρίνα. Γι’ αυτό οι αποθήκες είναι πάντα πιο ευρύχωρες από τις βιτρίνες.

Στη Γη οι γήινοι έγιναν υπερβολικά πολλοί. Η φύση το κατάλαβε, μα δεν μας εκδικείται εκείνη. Εμείς εκδικούμαστε τον εαυτό μας επειδή δεν είμαστε ικανοποιημένοι μαζί του. Ο άνθρωπος αγχώνεται για το μέλλον του πλανήτη, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο πλανήτης αγχώνεται για το μέλλον του ανθρώπου. Ο πλανήτης εκπέμπει SOS εναντίον του ανθρώπου και ο άνθρωπος είναι τόσο ηλίθιος ώστε νομίζει ότι το SOS απευθύνεται στον ίδιο, ότι ο πλανήτης καλεί τον ίδιο να τον σώσει.

Για να σωθεί ο πλανήτης πρέπει να εξαλειφθεί το ανθρώπινο είδος. Όποιος καταστρέφει τον πλανήτη δεν μπορεί ταυτόχρονα να τον σώσει. Και παρότι δεν καταστρέφει εξίσου ο κάθε άνθρωπος τον πλανήτη, αυτό ποσώς ενδιαφέρει τον πλανήτη. Για να σωθεί ο πλανήτης πρέπει να καταστραφεί ο καταστροφέας. Ο πλανήτης εκλιπαρεί τον άνθρωπο να εκλείψει».