Στο λογοτεχνικό δοκίμιο Σεφέρης και Καμύ: ζήτημα φωτός ο Γιάννης Κιουρτσάκης επιχειρεί έναν συναρπαστικό διάλογο μεταξύ δύο εμβληματικών μορφών της ευρωπαϊκής διανόησης.

Ξεκινά επισημαίνοντας ότι ο Γιώργος Σεφέρης και ο Αλμπέρ Καμύ είχανε πολύ σημαντικές διαφορές, βιογραφικές και ιδιοσυγκρασιακές. Παρ’ όλα αυτά είχανε μια βαθιά πνευματική συγγένεια, η οποία συνοψίζεται στην εξής φράση του Σεφέρη: «Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός». Φράση που επαναλαμβάνει σχεδόν αυτούσια ο Καμύ στα Σημειωματάριά του γράφοντας: «Αν δοκιμάσω ν’ αγγίξω τον εαυτό μου, τον βρίσκω στο βάθος αυτού του φωτός». Το φως της Μεσογείου αποκαλύπτει την υπαρξιακή αυτή συγγένεια, η οποία επιτρέπει στον συγγραφέα να συνομιλήσει συνδυαστικά με τα έργα δύο λογοτεχνών, που ξεριζώθηκαν από τη γενέθλια γη. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του διαλόγου είναι ο σεβασμός των ορίων και του μέτρου· η άρνηση του δογματισμού και του φανατισμού· ο ανθρωπισμός όχι ως αφηρημένη ιδέα, αλλά ως αφοσίωση στον άνθρωπο με τα ελαττώματα και τις αδυναμίες του· ο ακάματος αγώνας για τη δικαιοσύνη· η υπέρβαση της ύβρεως και του μηδενισμού που παραμονεύουν γύρω μας και μέσα μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διάλογος αυτός διαμορφώθηκε μέσα στη φρίκη δύο παγκόσμιων πολέμων αλλά δεν τελειώνει στην εποχή του Σεφέρη και του Καμύ· παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος στις μέρες μας, καθώς η ανθρωπότητα δείχνει ξανά το τραγικό της πρόσωπο. Ο Γιάννης Κιουρτσάκης φωτίζει τον διαχρονικό χαρακτήρα της εν λόγω συνομιλίας και καλεί τους αναγνώστες να την ανατροφοδοτήσουν και να την ανανεώσουν, καθώς από αυτήν θα κριθεί αν μπορεί να διασωθεί η ανθρωπιά μας.

Ο Γιάννης Κιουρτσάκης γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Παρίσι. Το 1986 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου, το 1996 με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Διαβάζω» και το 2010 με το Βραβείο Λογοτεχνικού Δοκιμίου-Μελέτης του περιοδικού «Διαβάζω». Ερευνητικό, δοκιμιακό ή μυθιστορηματικό, ολόκληρο το έργο του Γιάννη Κιουρτσάκη, όπως αποκρυσταλλώνεται με τον χρόνο, είναι ένας διαρκής διάλογος: με τους δασκάλους του, τους φίλους του, τον αναγνώστη· με την ελληνική λαϊκή παράδοση και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό· με τους αγαπημένους του νεκρούς, τις νεότερες γενιές και τους αγέννητους· με τον ίδιο του τον εαυτό. Πίσω από την ποικιλία των θεμάτων υπάρχουν τρεις σταθεροί άξονες: η ταυτότητα, ατομική ή συλλογική, ως αναπόφευκτη σχέση με τους άλλους· η δημιουργία, ως μοναδικό θεμέλιο ενός ζωντανού πολιτισμού· η αναζήτηση μιας ανθρώπινης ζωής στους δύσκολους καιρούς. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα βιβλία του: Το ζητούμενο του ανθρώπου (2011), Ο νεοελληνικός διχασμός και το μυστήριο της τέχνης. Ξαναβλέποντας δύο ταινίες του Λάκη Παπαστάθη (2014), Γυρεύοντας στην εξορία την πατρίδα σου (2015), Ο Παπαδιαμάντης, η Ελλάδα και ο κόσμος μας. Διάλογος φιλίας με τον Λάκη Προγκίδη (2018), Ένα αστόπαιδο στο σχολειό του Καραγκιόζη (2019), Το θαύμα και η τραγωδία. Το Εικοσιένα από τον κόσμο του Ομήρου στην παγκόσμια επαρχία (2020), Όταν όλα κρέμονται από μια κλωστή. Εσαεί ατελείωτο ψηφιδωτό (2021), Σαν μυθιστόρημα (Κέδρος, 1995, νέα έκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2023)