Ποίηση

• Η περιπέτεια μιας περιγραφής, Εγνατία-Τραμ, Θεσσαλονίκη, 1978
• Μεταποίηση υλικών, Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη, 1982
• Μεταγραφή ημερολογίου, Εστία, 1984
• Σχεδόν αίνιγμα, Υάκινθος, 1987
• Στεφάνι, Κέδρος, 1993
• Τελετή στο κύμα, Νεφέλη, 2002
• Φευγαλέα. Ποιήματα 1975-2010, Αθήνα, Ύψιλον/Βιβλία, 2010.
• 7 Νυχτερινά Σονέτα + 1 Στροφή, (εκτός εμπορίου), Αθήνα, Ενδυμίων, 2012.
• Στιχάρι, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2014.

Δοκίμιο-Μελέτες

• Naissance d'une Anthologie Neo-Hellenique. L' Anthologie de Zissis Daou-tis (1818). Ses sources et sa jommation. Les Anthologies au tempsdes Lu-miers en Grece et leur function dans la process as litteraire. Διδακτορική διατριβή υπό την διεύθυνση του Κ. Θ. Δημαρά, Παρίσι, 1982
• Ούτως ή άλλως: Αναγνωστάκης, Εγγονόπουλος, Καχτίτσης, Χατζής, Πολύτυπο, 1988
• Ερωτικές Μεταμορφώσεις. Αντίδωρο στη Μάτση Χατζηλαζάρου, Πολύτυπο, 1989
• Μισμαγιά - Ανθολογία Φαναριώτικης Ποίησης κατά την έκδοση Ζήση Δαούτη (1818), Εστία, 1993
• Έντουαρντ Έβερετ, Σελίδες Ημερολογίου (1819), Τροχαλία 1996
• Μ. Καραγάτσης, Περιπλάνηση στον κόσμο. Ταξιδιωτικές εντυπώσεις, Εστία, 2002
• Έμενε ποίημα: Μια περιδιάβαση στο ποιητικό «δάσος» της Ελένης Βακαλό, Αθήνα, Νεφέλη, 2005.
• Μ. Καραγάτσης: Ο κίτρινος φάκελλος (εισαγωγή), Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2008.
• Ελεύθερη ζωή κι άναρχη ως κύμα. Ο ποιητής Ρώμος Φιλύρας (1888-1942) (εισαγωγή, ανθολόγηση, γλωσσάρι), Αθήνα, Ίδρυμα «Τάκης Σινόπουλος» & Γαβριηλίδης, 2017.

Βιβλία για παιδιά:

• Η αχιναλεπού, Γνώση 1985
• Ποιήματα και άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά.

ΑΜΙΛΗΤΟ

             της Λίζυς

Υπάρχουν μέρες που ποθώ να είμαι δέντρο
και για ροσόλι το ρετσίνι μου να πίνω
τα φύλλα να σκορπώ και δάκρυα να μη χύνω
επίμονα ζητώντας το χαμένο κέντρο.

Ακου στα βάθη τη χαμένη ψαλμωδία
της γης των πατεράδων και των στρατοκόπων
σκάζουν οι σπόροι απ'το κορμί κρυφών ανθρώπων
μα πάλι χάσκει σταθερή μια χασμωδία.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΑΓΙΣΜΕΝΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Α'
Αυτό το ποίημα κύλησε
Σαν πέτρα κύλησε
Απ'την καρδιά μου πέρα
Μετά ξαναγύρισε, στάθηκε
Στην καρδιά μου.

Τώρα πρέπει να διαλέξω
Την πέτρα ή την καρδιά μου;

Β'
Όσα βλέπω πάνω στο γυαλί
Μισοσβησμένα σχήματα
Μέσα στο χρόνο της παλιάς κορνίζας
Το πρόσωπο με τα πρησμένα μάτια
Κι εσύ να διορθώνεις την εικόνα
Πότε με χρώμα
Πότε με μια κίνηση ελαφριά
Του αέρα πίσω απ'την κουρτίνα.

Το γυαλί που μας χωρίζει
’θραυστο σαν τον θάνατο
Το χέρι να περνά
Μέσα απ'το γυαλί
Μιας αγάπης θρυμματισμένης.

Ανοίγω το παράθυρο
Το μαύρο πουλί να χτυπά
Τα φτερά του
Να φεύγει.

Το γυαλί που πάντα μας χωρίζει
-Σαν τη θάλασσα απλώνεται
Χαϊδεύει τα σπασμένα γυαλιά
Ματώνει-
Της αγάπης είναι.

Γ'
Το πρόσωπό μου κινήθηκε προς εσένα
Το φως του ήλιου τάνυσε
Το βέλος της αγάπης
Τότε ήταν που σκοτείνιασε
Κι έγινε βαθύ μωβ
Νύχτα που έπληξε τα σπαρτά
Πάγωσε το νερό κι η καρδιά
Σπαρτάρισε μέσα στο στόμα μου
Και είπε:

Δεν είμαι χωρίς να είναι
Εσύ μέσα στην κιβωτό
Της μέρας και της νύχτας.

Δεν είμαι χωρίς να είναι
Εγώ μέσα στην κιβωτό
Της θάλασσας και των σπλάχνων.

Δεν είμαι χωρίς να είναι
Φως μες στο σκοτάδι
Της ραγισμένης.

Δ'
Αυτό το ποίημα που κύλησε
Σαν πέτρα κύλησε

Δε θα μπορούσε να γραφεί
Στάθηκε στην καρδιά μου
Περιμένει να διαλέξω.
Το ποίημα ή την καρδιά μου.