Η Εταιρεία Συγγραφέων στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας
Ολοκληρώθηκε την Κυριακή 14 Ιουνίου, με τη συναυλία του Νίκου Κυπουργού στο φρούριο Καζάρμα, το τριήμερο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας, που διοργάνωσε η ΣΤΕΓΗ ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ. Η Εταιρεία Συγγραφέων εκπροσωπήθηκε πολλαπλώς, αφού σχεδόν όλοι οι συγγραφείς που συμμετείχαν στα πάνελ ή ως συντονιστές στις συζητήσεις ήταν μέλη μας, αλλά και με την παρουσία ή συμμετοχή πέντε μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της, του Προέδρου Κώστα Κατσουλάρη, του αντιπροέδρου Χρήστου Αστερίου, της Γενικής Γραμματέα Άννας Αφεντουλίδου, και των μελών Λίλα Κονομάρα και Αντώνη Σκιαθά. Παρόν στο Φεστιβάλ και ιδιαίτερα παρεμβατικός στις συζητήσεις ήταν και ο πρώην Πρόεδρος της ΕΣ, κριτικός λογοτεχνίας, Αλέξης Ζήρας.
Στο 1ο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας συμμετείχαν επίσης, με αλφαβητική σειρά, τα μέλη μας: Αντιγόνη Βλαβιανού, Ρέα Γαλανάκη, Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Νάσια Διονυσίου, Ισίδωρος Ζουργός, Κώστας Λογαράς, Ανδρέας Μήτσου, Γιάννης Μπασκόζος, Χίλντα Παπαδημητρίου, Βασίλης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Σχινά, Μαρία Φακίνου, Έλενα Χουζούρη.
Συγχαρητήρια στα μέλη μας Αλέξη Πανσέληνο και Λουκία Δέρβη, που είχαν την καλλιτεχνική φροντίδα του Φεστιβάλ, που υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένο από κάθε άποψη.
Δείτε επίσης
Νέα κυκλοφορία: ΧΡΥΣΑ ΕΥΣΤ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ, «Σώματος Εγκώμιον»
01/10/26Η ΣΥΛΛΟΓΗ Σώματος εγκώμιον διακρίνεται σε τέσσερις ενότητες και περιέχει σαράντα τέσσερα ποιήματα, ενώ σε μία ενότητα με τον τίτλο «Δοκιμές συναιρέσεων» επιλέγεται μία διαφορετική «αρχιτεκτονική» σύνθεσης. Στη συλλογή εκφράζεται με στίχους η αλήθεια του σώματος, το οποίο ως μορφή μας χαρακτηρίζει, ως ύλη μας κυβερνά, ως ουσία μας υπηρετεί. Το σώμα «μιλάει» με την άυλη έκφρασή του —τη γλώσσα— και μας αποκαλύπτεται. Η σχέση εξάρτησης αλλά και η ευλογία των δυνατοτήτων που πραγματώνονται δια του σώματος (συχνά δε παραθεωρούνται ή συνηθίζονται) προκάλεσαν την έμπνευση για να υμνηθεί το κάθε σώμα, δυνατό ή ανήμπορο, σφριγηλό ή μαραμένο, και να αποκαλυφθεί ότι σε «όλα τα σώματα/οι αλήθειες περιμένουν…» Το σώμα από τη «χωμάτινη» ποιότητά του μέχρι τη στέγαση των εκφράσεών του: της δράσης, της δημιουργικότητας, της προσφοράς, της τέχνης, του έρωτα, της αγάπης, παραμένει «όχημα» επιθυμιών κι εξάρσεων, «δοχείο χαρίτων».>
