ΔΟΥΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ


ΔΟΥΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό
Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο
King’s College του Λονδίνου. Στο Γκόλγουεϊ της Ιρλανδίας εκπόνησε τη
διδακτορική του διατριβή με θέμα τη διακειμενικότητα στην επική
ποίηση της Ύστερης Αρχαιότητας και τις μεθόδους ψηφιακής της
αναπαράστασης. Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί και μεταφραστεί σε
επτά γλώσσες. Δύο τραγούδια σε στίχους του έχουν συμπεριληφθεί
Στην ομίχλη των καιρών, δίσκο του Θάνου Μικρούτσικου (2017).
Μεταφράζει από τα αγγλικά και δημοσιεύει κείμενά του σε ηλεκτρονικά
και έντυπα μέσα.

 Πληροφορίες: 
Όνομα:  ΓΙΑΝΝΗΣ
Επίθετο:  ΔΟΥΚΑΣ
Εργογραφία: 

ΠΟΙΗΣΗ
η θήβα μέμφις, Πόλις, 2020
Το σύνδρομο Σταντάλ, Πόλις, 2013
Στα μέσα σύνορα, Πόλις, 2011

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Ο κόσμος όπως ήρθα και τον βρήκα. Πλάνα σεκάνς, Κέδρος, 2001

Μεταφράζει από τα αγγλικά. Συνυπέγραψε, με τον Χάρη Βλαβιανό, τη μετάφραση των ερωτικών ποιημάτων του e. e. cummings με τίτλο λοιπόν ας φιληθούμε (Πατάκη, 2014).

Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα.

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα σερβικά, τα ολλανδικά και τα πολωνικά.

Δυο ποιήματα από το βιβλίο Στα μέσα σύνορα («Δυο δρόμοι» και «Στην εποχή του κάτι σαν») μελοποιήθηκαν από τον Νίκο Πλατύραχο στον δίσκο του Τα Άστεγα.

Δυο τραγούδια σε στίχους του («Στην ίδια πόλη υπό βροχήν» και «Μπιλιάρδο») έχουν συμπεριληφθεί Στην ομίχλη των καιρών, δίσκο του Θάνου Μικρούτσικου (2017)


Διεύθυνση: 

Σοφοκλή Βενιζέλου 141Α, Χαλάνδρι, 15231


Έτος γέννησης:  1981
Τόπος γέννησης:  Αθήνα
Τίτλος αποσπάσματος:  τα λόγια σπίτια
Κείμενο αποσπάσματος: 

με τις σκηνές

θα παίξει,
τις εκφράσεις,
μαθαίνοντας τους μύθους
από στήθους,
ως λίθους συναρμόζοντας
τις λέξεις
στην προϊστορική
περίμετρό τους

θα φτάσει
σε γιουγκοσλάβα
γη, πάντα στο χέρι
τον φωνογράφο
έχοντας,
τη μνήμη
να γράψει
αναλφάβητη,
τη φήμη της φτερωτής

φωνής που όλα τα ξέρει

θα ψάξει
την ορισμένη ιδέα,
τις συνθήκες,
δακτυλικό εξάμετρο,
βραχώδες,
ξυπόλυτο,
με πόδες ματωμένους
και γέροντες
τυφλούς:

στην απαρχή
που πάλι
αναγεννιέται,
τραγούδι
που ξεχνιέται
και θυμάται
για την ψυχή

που εξήγηση δε δίνει
κι εξήγηση ζητά,
ιεροσύνη στη γη του κανενός,
το χάλκεον χέρι αυτό,
το μάταιο δόρυ

θα σκάβει
για τ’ αρχέτυπα,

θα λιώνει
στις όχθες
των λιμνών
τ’ αφράτο χιόνι,
ανέπαφο θαμμένο
θείο παιδί,
τον έρωτα
κι ανάγκη
μες στ’ αυγό τους
και την αρχαία
χώρα οικουμένη

«σπίτι»,
θα πει,
«δεν έκτισα
δικό μου,
εκτός από
τα λόγια μου»

(η θήβα μέμφις, σελ. 99-101)


Διακρίσεις: 

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή του Περιοδικού Διαβάζω για το βίβλιο Στα μέσα σύνορα

Βραβείο Γ. Αθάνα της Ακαδημίας Αθηνών για Το σύνδρομο Σταντάλ


E-mail:  indoukas@gmail.com