ΛΑΣΚΑΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (1931-2008)


ΛΑΣΚΑΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (1931-2008)
  • Πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τριπόλεως.
  • Εργάστηκε ως αυτοκινητιστής.
  • Πρόεδρος στον Ασφαλιστικό Συνεταιρισμό του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών.
 Πληροφορίες: 
Όνομα:  ΧΡΙΣΤΟΣ
Επίθετο:  ΛΑΣΚΑΡΗΣ
Εργογραφία: 

Ποίηση

 

  • Ποιήματα 1965-1978, Μεταξάς-Μητρόπουλος, 1979
  • Να εμποδίζεις τις σκιές, Διαγώνιος 1982
  • Να τελειώνουμε!, Διαγώνιος 1986
  • Σύντομο βιογραφικό, Διαγώνιος 1991
  • Ποιήματα, Μπιλιέτο 1995
  • Τέλος του προγράμματος, Μπιλιέτο 1997
  • Δωμάτιο για έναν, Γαβριηλίδης 2001
  • Ποιήματα, Γαβριηλίδης 2004
  • Απόγευμα προς βράδυ, Γαβριηλίδης 2006
     

 

Μεταφράσεις ποιημάτων του

  • Αγγλικά: Στο περιοδικό The Amaranth, Τορόντο, 1983. Τεύχος 5. Μεταφραστής Γ. Δανιήλ
  • Γερμανικά: Στο περιοδικό Hellenika, Bochum, 1983. Μετάφραση Isidora Rosenthal-Kamarinea.
  • Πολωνικά: Στην ανθολογία Poeci Nowej Grecji, Βαρσοβία, 1987. Μετάφραση Janusz Strasburger.
  • Πορτογαλικά: Στο περιοδικό Resto do Mundo, 1987. Μετάφραση Jose Pavlo Paes.
  • Ισπανικά: Στην Αργεντινή σε μετάφραση του Horacio Castilo, 1986



ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ

  • Αγκύρας (της νέας Ελληνικής γενιάς) αριθμός 92, 1971.
  • Ποίησης 79 Νιάρχος-Φωστιέρης, εκδόσεις Εγνατία.
  • Νεοελληνικής Ποίησης (1708-1984) Σπ.Κοκκίνης, εκδόσεις Εστία.
  • Φωνές (ετήσια Ανθολογία) Εκδόσεις Πρόσπερος (1978,79,80,81,83,85,86,87,88).
  • Σύγχρονης Ερωτικής Ποίησης (42 Έλληνες ποιητές και 14 Ζωγράφοι) Εκδόσεις Καστανιώτη 1987.
  • Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά Ανέστης Ευαγγέλου, εκδόσεις Παρατηρητής 1994.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ

  • Μικρό αφιέρωμα-ανθολογία περιοδικού Πλανόδιον, τεύχος 22, Οκτώβριος 1995.

Διακρίσεις: 
  • Διεθνές Βραβείο Καβάφη Ποίησης (2007)

Έτος γέννησης:  1931-2008
Τόπος γέννησης:  Χάβαρι Ηλείας
Τίτλος αποσπάσματος:  ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Κείμενο αποσπάσματος: 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ

Όμορφο κυριακάτικο πρωινό
με τα κορίτσια
να ανηφορίζουν στολισμένα.

Απ' τις καμπάνες σου
δε μπορώ να αρπαχτώ.


ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ

Έριχνε ποιήματα σ' ένα πηγάδι μέσα.
Θα το εξαφανίσω, είχε πει
κι απλώνοντας το χέρι του στον ουρανό
έκοβε κάθε τόσο
κι από ένα-

ώσπου ο ουρανός άδειασε.


ΟΝΕΙΡΟ

Στο σπίτι μας πάλι:
ο πεθαμένος πατέρας μου
μου χαϊδεύει τα μαλλιά,
η μάνα μου ράβει.

Όταν ξυπνήσω
θα είναι δύσκολα.