ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΗΜΟΤΗ ΤΗΣ ΚΩ
Το να σε αναγορεύει μια πόλη σε επίτιμο δημότη της είναι, πέρα από την μεγάλη τιμή, ένας τρόπος να επωμίζεσαι την ίδια την πόλη. Θέλω να πω, την ενδύεσαι ή την κρατάς στα χέρια σου και την σηκώνεις στους ώμους σου ωσάν τον Άτλαντα. Και αν τύχει και περάσει από κοντά ο Ηρακλής, μην του την δώσεις. Ξέρουμε τη συνέχεια του μύθου. Αλλά στη δική μας περίπτωση πρόκειται για ιστορία – για ιστορικό γεγονός, που μπορεί να μην αλλάζει την πορεία της ανθρωπότητας, όμως σημαίνει πολλά, που φυσικά συναρμόζονται και με τη συνείδηση του έθνους. Σημαίνει την ενότητα του Ελληνισμού (Κύπρος – Ελλάς), ενότητα ψυχής, ενότητα πνεύματος, αναγνώριση ταυτότητας. Δένεται δηλαδή με την ουσία του προσώπου και μας υπενθυμίζει το χρέος να επανευρίσκουμε τη βαθύτερη σχέση με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Τούτο δεν μπορεί να γίνει πράξη, αν δεν το συντροφεύει το μέτρο της ευθύνης και η πνευματική ευαισθησία για το κοινό και το κύριο. Η πολιτική πράξη συντελεί στην πρακτική εφαρμογή του και συγκλίνει από άλλο δρόμο με την καλλιτεχνική προσφορά. Χάρη σ’ αυτή την σύζευξη, η ύπαρξή μας αποκτά ουσιαστικό χαρακτήρα, και τότε η ζωή (αυτό το «μέγα καλό και πρώτο») θεραπεύεται μέσω της τέχνης. Όλα είναι τέχνη, όταν αποκτούν μια διάσταση εσωτερικής μελωδίας κι εναρμονίζονται με τον παλμό, που καθιστά τα πράγματα σημαντικά, χωρίς την τετριμμένη καθημερινή τους όψη.
Σ’ αυτό εδώ το ακριτικό και περίφημο νησί της Κω επιτελείται μια πράξη «σπουδαία και τελεία», εφόσον συναπαντάμε ο ένας άνθρωπος τον άλλο άνθρωπο, μια πόλη την άλλη πόλη, μία ψυχή την άλλη ψυχή. Αυτή τη στιγμή είμαι η πόλη σας και είστε η δικιά μου κοινωνία με την ανθρώπινη σας ζεστασιά.
Τα σπουδαία πράγματα, έλεγε ο ποιητής Ρίλκε, διατηρούν πάντα το δικαίωμα να είναι απρόβλεπτα. Η δικιά σας απρόβλεπτη πράξη, αυτή η τόλμη και η γενναιοδωρία να με αναγορεύσετε επίτιμο δημότη της Ιπποκράτειας πόλης σας, την καθιστά για μένα σύμβολο σταθερής αναφοράς και δεσμού, θέλω να πω αγάπης για τον δήμο της Κω και την ελληνική πατρίδα. Ευχαριστώ για την μεγάλη τιμή όλους από καρδιάς.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(16.11.2022)
Δείτε επίσης
O πεζογράφος Βαγγέλης Ραπτόπουλος γράφει για τον Μένη Κουμανταρέα στη LIFO
02/03/26Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος υπήρξε στενός φίλος του Μένη Κουμανταρέα από το 1978 μέχρι το 2014, που ο σημαντικός Έλληνας συγγραφέας δολοφονήθηκε. Σε αυτό το διάστημα αντάλλαξαν επιστολές, «ένα δούναι και λαβείν ανάμεσα σε δυο ψυχές, ένα γραμμένο από την ίδια τη ζωή επιστολογραφικό μυθιστόρημα», που ετοιμάστηκαν για να κυκλοφορήσουν, η έκδοσή τους όμως έχει «παγώσει». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο που ο Β. Ραπτόπουλος ετοίμασε για αυτόν τον τόμο, υπό μορφή μιας τελευταίας άτυπης επιστολής, όπως λέει ο ίδιος.
