ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ

Ο Λευκός Πύργος έμοιαζε με γκρίζο ελέφαντα. Η θάλασσα ξέβραζε κύματα ομίχλης που ολοένα πύκνωναν και έκαναν θολή την εικόνα τους.

-Κάνε μία ευχή, του είπε και σήκωσε απορημένη το ένα της χέρι μπροστά στο πρόσωπό της, όμως για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να το δει.

-Εσύ πρώτη, χαμογέλασε αυτός και μετακίνησε το ένα του πόδι μπροστά, μόνο για να αντιληφτεί ότι δεν υπήρχε.

Αυτή έκλεισε τα μάτια.

-Εύχομαι να μπορέσουμε να θυμόμαστε αυτή τη στιγμή, είπε σοβαρά. Σειρά σου τώρα.

Έβγαλε ένα καθρεφτάκι από την τσέπη της και κοιτάχτηκε μέσα. Το δεξί μισό του προσώπου της είχε εξαφανιστεί. Έβλεπε τη μισή μόνο μύτη και χαμογελούσε με ένα απόσπασμα μόνο των χειλιών της.

-Εγώ αντίθετα εύχομαι να μπορέσουμε να ξεχάσουμε αυτή τη στιγμή, είπε αυτός βλοσυρά. Αλλιώς θα μείνουμε για πάντα κλειδωμένοι μέσα της και κάποιος θα έχει πετάξει το κλειδί.

Δεν μπορούσε να διακρίνει τα δάχτυλα των χεριών του, η βέρα του μόνο φαινόταν να αιωρείται στο κενό.

-Το ξέρεις ότι όλο αυτό είναι ψευδαίσθηση; τον ρώτησε.

-Μερικοί θα το αποκαλούσαν έρωτα, απάντησε αυτός.

-Και άλλοι θάνατο, αντέτεινε αυτή.

Τον έβλεπε να διαλύεται σιγά σιγά εμπρός της. Και το δικό της σώμα όμως έχανε βαθμιαία την υλική του υπόσταση και αραίωνε. Τα μέλη της εξαφανίζονταν.

-Κάνε μία ευχή, είπε αυτός και η φωνή του ακούστηκε από πολύ μακριά. Μία αληθινή όμως. Ευχή.

-Να βρεθούμε κάποτε ξανά, φώναξε αυτή με όλη τη δύναμη που της είχε απομείνει, να βρεθούμε ξανά και αυτή τη φορά να είμαστε ολόκληροι.

ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ

Επιστροφή στα αποτελέσματα αναζήτησης
© Copyright 2015 Εταιρεία Συγγραφέων - Κοδριγκτώνος 8. 11257 Αθήνα. Τηλ.: 210.8231890, Fax: 210.8232543